مناجات ماه رمضانی با خداوند و روضۀ سیدالشهدا علیهالسلام
مرا به ابر، به باران، به آفتاب ببخش مرا به مـاهی لـرزان کـنار آب ببخش دلـم زبـانــهٔ آتـش، دلــم خــرابـهٔ شــام مرا به خـاطر این خانهٔ خـراب ببخش تمام عمر حواست به حال و روزم بود تمام عمر خودم را زدم به خواب، ببخش اگـر شـکـسـتـهپـر و روسـیـاه آمــدهام مرا به نـور حـسـین بن آفـتاب ببخـش حسین گفتم و گفتی حسین عشق من است مرا به عـشـق عزیز ابـوتـراب ببخش همیشه جانب او گفتم «السلام علیک» مرا به لـطـف فراوان آن جناب ببخش شـنـیدهام که تو با کودکان رفـیقتـری مرا به گـریهٔ شیرخوارۀٔ ربـاب ببخش |